นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๐๖ มีนาคม ๒๕๔๖
กระแสลมลวง
นายรำพึง
... เช้า​​นี้ฉันลืมตาตื่นมาด้วย​​ความสดชื่นกว่าทุกวัน ​​ความรู้สึกเหมือนเดินวนอยู่​​ในม่านหมอกมานาน มีบางครั้ง​​ที่เดินหลุดออกมาพบช่องแสงกระจ่าง...
คลิกดูภาพขยาย

เช้า​นี้ฉันลืมตาตื่นมาด้วย​ความสดชื่นกว่าทุกวัน ​ความรู้สึกเหมือน เดินวนอยู่​ในม่านหมอกมานาน มีบางครั้ง​ที่เดินหลุดออกมาพบช่องแสงกระจ่าง ​และรู้สึกสดชื่นคล้ายวันนี้ ​แต่ไม่นาน ฉันก็พบตัวเองอยู่​​กับกลุ่มหมอกหนาหนักอย่างเดิม นี่อาจ​เป็นผลจากยากล่อมประสาท ​ที่หมอสั่งให้ฉันกินติดต่อกันมากว่าสามเดือนแล้ว​ เม็ดยาเหล่านี้ทำให้ฉันเหมือน​กับล่องลอย ออกจากสภาพ​ความจริง ​และดูเหมือนทำให้ เวลาไม่มี​ความหมาย คืนวันสั้นลง ​ความจำระยะสั้นหาย​ไป ฉันจึงแทบ​จะจำอะไร​ไม่​ได้ในระยะสามเดือน​ที่ผ่านมา

มีน้อยครั้งมาก ​ที่ฉัน​จะรู้สึกสดชื่นเหมือนเช้า​วันนี้ ตอนย่ำรุ่งก่อนฟ้าสาง ฉัน​ได้ยินเสียงเคาะบอกเวลา จากยามประจำหมู่บ้าน มันดังห้าครั้ง แก๊งๆ​.. แก็งๆ​.. แก็ง.. ​แต่ฉันยังไม่ลืมตา ฉัน​กำลังฝันดี...​.

เรือนแถวห้องสุดท้ายใกล้ชายทะเลแห่งหนึ่ง​ ถูกดัดแปลง​เป็นร้านกาแฟเล็กๆ​ ร้านหนึ่ง​ ฉันนั่งอยู่​​กับ​เพื่อนๆ​ ชายหญิงกลุ่มใหญ่ ​เพื่อน​ที่รัก​และชื่นชมในวิถีชีวิตของฉันไงละ พวกเรากินกาแฟ บางคนเลือก​จะถือเบียร์เย็นจัดขวดเล็กสีเขียว บางคนเลือกชา​และมะนาวฝาน เราเปิดเพลงบรรเลงคลอ​ไป ​กับบรรยากาศ​ที่มีเสียงคลื่นจากทะเล​เป็นแบ็กกราวน์...​

ร้านเล็กๆ​แห่งนี้ คลาคล่ำ​ไปด้วยผู้คน​ที่มี​ความสุข เรารู้ว่ายังมี​เพื่อนบางคนยังมาไม่ถึง พวก​เขามาแน่.. ต่าง​กำลังเดินทางมาหากัน ฉันไม่แปลกใจเลย​ ก็ใน​เมื่อ​ที่แห่งนี้ล้วนมี​แต่มิตรสหาย ​และมีกลิ่นอายแห่ง​ความสุข ​ความสบายๆ​​ที่ไม่เร่งรีบ ​ที่นี่จึงเหมือนห้วงมหาสมุทร ​ที่สายน้ำทุกสายย่อมไหลมารวมกัน

ฉันออก​ไปเดินเล่นนอกร้าน แดดบ่ายอ่อนแรงลงมากแล้ว​ ริมทางเดินลงชายหาด มีดอกไม้เล็กๆ​ สีส้มสดกระจายประดับสองข้างริมทางเดิน ดอกดาวกระจายไงละ มันขึ้น​ตามซอกหิน ​และแซม​กับใบหญ้าเรียวเหมือนใบไผ่ สายลมพัดพวกมันโอนเอน​ไปมา แดดอ่อนโลมไล้ดอกไม้​และใบหญ้า มองเห็นเงาไหวเอน​ไปตามทางเดิน ฉันนั่งลงชื่นชม​ความงดงามเหล่านี้ เพียงลำพัง...​

...​กระแสลมแรงยังไม่...​...​สายลมรัก...​ ลมกระซิบว่าใจข้าห่วง...​...​. โชยพัดผ่าน​ไป...​

เสียงเพลงรักเก่าๆ​เพลงหนึ่ง​ ดังขึ้น​ในห้วงคำนึง เนื้อเพลงจำ​ได้กระท่อนกระแท่น รู้สึกเพียงว่าไม่​ได้ยินมานานแล้ว​ ฉันเดินกลับมาหากลุ่ม​เพื่อน ​และถามหากระดาษ​กับดินสอ.. พยายาม​จะเขียนเนื้อเพลงออกมาจาก​ความทรงจำ หญิงสาวคนหนึ่ง​ในกลุ่ม​เพื่อน สนใจเนื้อหาในเพลง ​แต่ช่วยนึกไม่​ได้ ​เพราะเพลงเก่าเกินกว่าเธอ​จะรู้จัก ​เพื่อนอีกคนอายุมากกว่าฉันหลายปี เดินเข้ามาช่วยย้อนนึกเนื้อเพลงเก่านี้ด้วยกัน ​เขารู้จักเพลงนี้ดี เสียง​เขาท่องเนื้อเพลงให้ฟัง ด้วยทำนองคำกลอน ฉันฟัง​และจดตาม..

คลิกดูภาพขยาย
เนื้อเพลงบรรยายภาพสายลม พัดกระซิบผ่านกอดอกไม้ริมทาง ​เป็นบทกวี​ที่ไพเราะ​และอ่อนโยน เต็ม​ไปด้วย​ความรัก ​และมองทุกสิ่งสวยงามอย่างยิ่ง หญิงสาวคนนั้น​ฟังเนื้อเพลงแล้ว​เอ่ยว่า ชอบมาก ​เป็นเนื้อเพลง​ที่เต็ม​ไปด้วย ​ความรู้สึกเหงาอันอ่อนหวาน ท่ามกลางสายลมรัก..ริมทะเล...​ ฉันมองสบตาเธอแล้ว​ยิ้ม พวกเราต่างดื่มด่ำ ​กับ​ความรู้สึกละเมียดละไมนี้ ..เธอมองตอบฉัน ​และยิ้มกว้าง รอยยิ้มแห่งเธอ เพิ่มบรรยากาศให้สดใสยิ่งขึ้น​​ไปอีก...​.

เสียงกรุกกรักคุ้นหูดังขึ้น​ ​เป็นเสียงเดินลงบันไดของแม่ เสียงนั้น​ปลุกฉันตื่นจาก​ความฝันแสนหวาน...​ ฉันรู้สึกดี​กับเช้า​วันนี้...​ ฉันตั้งใจว่า​จะเขียนบันทึก​ความฝัน ​และ​ความสุขนี้ให้​เพื่อนๆ​อ่าน...​ พอมานั่งหน้าแป้นคีย์บอร์ด ​และเริ่มย้อนนึกเนื้อเพลง...​ อนิจจา.. เนื้อเพลงจริงไม่​ได้ไพเราะดั่งกวีแสนหวานในฝันเลย​

...​กระแสลมแรงยังไม่แสลงเท่าลมรักลวง...​
ลมกระซิบว่าใจข้าห่วงกลับกลายสลาย​เป็นลม...​
..โชยพัดผ่าน​ไปทิ้งใจให้ร้าวระบม...​
ใยรักจึง​ต้องขื่นขม...​​เพราะหลงเชื่อลมรักลวง...​
ลมเอยเจ้าหอบรักมาให้​ใคร...​
จงพัดกลับ​ไป..​เพราะดวงฤทัยข้าไม่​ต้องการ...​. ...​ .. . . .

ตอนนี้ฉันจำเนื้อเพลงนี้​ได้แทบ​จะหมด​ทั้งเพลง เนื้อหาเพลงจริงๆ​แตกต่างจากในฝันมากเหลือเกิน โลกแห่ง​ความจริง มิ​ได้งดงามดั่ง​ความฝันเลย​ แสงแดดเช้า​ส่องผ่านหน้าต่างเข้ามาแล้ว​ แดดเริ่มแรงขึ้น​ วงจรชีวิตจริงๆ​อันน่าเบื่อหน่าย ​กำลัง​จะหมุนวน​ไปอย่าง​ที่มันเคย​เป็น.. ฉันไม่อยากจบบันทึกแบบนี้เลย​

​แต่​จะทำอย่างไร​ได้...​

 

F a c t   C a r d
Article ID A-001 Article's Rate 26 votes
ชื่อเรื่อง กระแสลมลวง
ผู้แต่ง นายรำพึง
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๖ มีนาคม ๒๕๔๖
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ ฉันเขียนให้เธออ่าน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๙๖๔๕ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๙ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๑๐๐
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : NatkO [C-6 ], [202.183.214.3]
เมื่อวันที่ : 11 มี.ค. 2546, 10.27 น.

มิตรภาพ ​และ คำว่า " ​เพื่อน " ยิ่งใหญ่นัก หาก​แต่​จะรักษามันไว้​ได้นานเท่าไหร่ นึกถึง​เพื่อนจัง .. จินตนาภาพถึงกิจกรรม​ระหว่าง​เพื่อนสมัยยังเรียนหนังสือด้วยกัน .. รู้สึกดีจังคะ​ ..

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : กางเขนดง [C-14 ], [202.28.62.69]
เมื่อวันที่ : 12 มี.ค. 2546, 09.01 น.

เคยมีบางคนบอกว่า โลกแห่ง​ความจริงมักเจ็บปวด เห็น​จะจริงค่ะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : กาลตรงกัน [C-1203 ], [202.183.194.2]
เมื่อวันที่ : 30 เม.ย. 2547, 09.03 น.

เศร้า

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : pilgrim [C-5260 ], [131.231.24.34]
เมื่อวันที่ : 05 ก.ค. 2548, 21.50 น.

​เอาดอกไม้มามอบให้ตามสัญญาค่ะ​
เขียน​ได้ดีนะคะ​ ถ่ายทอดเรื่อง​ราว​เป็นตัวอักษร​ได้สละสลวย
คนเราบางครั้ง ขออยู่​ในโลกแห่ง​ความฝัน​ได้เพียงสักชั่ววูบก็สุขใจค่ะ​ ​แต่​เมื่อตื่นขึ้น​มาแล้ว​ ก็​ต้องก้าว​ไป​กับโลกของ​ความจริง นี่แหละ​...​รสชาติของชีวิต บางครั้งเปรี้ยวอย่างมะนาว บางครั้ง หวานปานน้ำผึ้ง...​. (จำ​ได้ไหมคะ​ เพลงขายลูกอม สมัยนานมาแล้ว​)

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๕ : นายจารึก [C-9265 ], [203.170.228.172]
เมื่อวันที่ : 24 ก.ย. 2549, 18.43 น.

พี่ตั้มโหวดให้แล้ว​นะน้อง

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๖ : โสนบ้านนา [C-9964 ], [58.181.145.220]
เมื่อวันที่ : 01 ธ.ค. 2549, 12.44 น.

ชอบค่ะ​ ​เป็น​กำลังให้ทุก ๆ​ คนต่อ​ไป

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๗ : ปลาดาบปาดใจ [C-11691 ], [203.113.34.9]
เมื่อวันที่ : 15 มิ.ย. 2550, 14.09 น.

ผมชอบนะ ​ความมักแสนหวานเหมือนน้ำตาล ​แต่หากติดน้ำหวานมากๆ​ๆ​ก็​จะป่วย ต่างจาก​ความจริง เหมือน​กับยาขม ยาขมถึงไม่อร่อย ​แต่ก็ ช่วยให้เรามีภูมต้านทานดีขึ้น​ทำให้เราตาสว่าง ขอบคุณครับ​​ที่มีบท​ความดีดี ​ที่ทำให้คนบางคนเช่นผม​ที่หลง​กับ​ความฝัน ​เป็น​กำลังใจให้...​.

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๘ : อรทัย [C-11921 ], [58.147.115.130]
เมื่อวันที่ : 19 ก.ค. 2550, 16.02 น.

ท่อนหลังของชีวิต
​เป็นช่วง​ความคิดคำนึงถึงอดีต
​ความดี​ทั้งหลาย​จะกลาย​เป็นสังคีต
คอยกล่อมดีดสีให้อารมณ์เคลิ้ม​ไป

ท่อนหลังของชีวิต
​ถ้า​ความชั่วตรึงติดอารมณ์ใน
​จะทรมาน​และขื่นขมตลอด​ไป
​จะโทษ​ใครไหนเล่าใจเราเอง

สิ่งแวดล้อมนั้น​มี​ทั้งดีร้าย
​จะเบี่ยงบ่ายหรือรับไว้ ไร้ข่มเหง
มิตรในเรือน มิตรคู่​ใคร ใจวังเวง
​ต้องเลือกเพลงเหมือนมิตรสนิทใจ

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๙ : เปิดฟ้า ก้องหล้า [C-19117 ], [171.7.248.88]
เมื่อวันที่ : 03 พ.ค. 2558, 09.45 น.

​เป็น​ความฝันแวบหนึ่ง​ในอารมณ์ ท่ีมองเห็นภาพ​ได้ชัดเจนในอารมณ์อันเปล่าเปลี่ยว​และเหงา
จินตนาการสร้าง​ความรู้ท่ีสามารรับ​ได้ดังตาเห็น​เป็นส่ิงท่ีสร้างสรรค์​ได้อย่างยอดเยี่ยมดีมากๆ​ เกิดกว่า​จะหาคำบรรยายครับ​

จากเปิดฟ้า ก้องหล้า

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น